Laatste update: 31-12-2013
Jozef Odevaere, was de adellijke zoon van advocaat-rechter Anselmus-Jan en van Maria-Anna de Brouwer, die ter wereld kwam op
2 december 1775 en gedoopt werd in de O.L.Vrouwekerk te Brugge.
 |
Kunstschilder Jozef Odevaere
(1775-1830) |
Zijn opvoeding gebeurde op natuurlijke verzorgde wijze met het volgen van de Latijnse lessen bij de paters Augustijnen. Wellicht om later hetzelfde ambt als zijn vader te kunnen vervullen. Vervolgens was hij een trouwe bezoeker van de academie, die uiteindelijk de bovenhand zou halen. Hij won alle prijzen in de mindere klassen van de Brugse kunstschool en behaalde op 11 juli 1797 de eerste prijs weg naar het leven.
Hij trok naar Parijs, waar hij de lessen volgde bij zijn stadsgenoot
Joseph Suvée en vervolgens bij de Franse schilder
Jacques Louis David. Dit onderricht benutte hij ten volle en werd daardoor op 17 september 1804, als primus te Rome uitgeroepen met zijn schilderij: ‘De dood van Phocion’.
Eenmaal in zijn thuisstad werd Odevaere op uitbundige wijze gevierd op 29 oktober 1804 (7 Brumaire, jaar XIII). Hij had de nacht voordien doorgebracht in het kasteel van Waardamme. Op de bewuste dag van de viering werd hij opgewacht door
burgemeester baron de Croeser en de voorzitter van de academie,
François Wynckelman ter hoogte van Steenbrugge. Ter plaatse mocht hij van Wyckelman een erepenning en gouden ketting in ontvangst nemen. Vervolgens reed men met koetsen via de oude St. Katharinapoort, Brugge binnen, waarbij de triomfklokken hun werk deden.
Op het stadhuis aangekomen in de koets, die getrokken werd met acht witte paarden, mocht kunstschilder Odevaere van de burgemeester de Croeser een geschenk in zilverwerk in ontvangst nemen. Ruim 200 genodigden kregen bij dit huldeblijken een heuse feestmaaltijd aangeboden.
Na zijn kort verblijf te Brugge, die maar enkele dagen duurde, keerde hij terug naar Parijs. Tijdens zijn verblijf in de Franse hoofdstad, stelde hij verschillende schilderijen tentoon en werd door
Napoleon met een gouden penning vereerd. Het jaar daarop vertrok hij richting Italië om er acht jaar te verblijven.
In 1814 ontwierp hij een tafereel voor de Hollandse koning. Dit viel bij hem in zeer goede aarde, dat hij direct Odevaere als zijn schilder aanstelde. Het was voor België en zeker voor Brugge een grote eer, dat een stadsgenoot deze benoeming verkreeg.
Was het niet onder impulsen van
Odevaere, die in 1815 op verzoek van
koning Willem I, zich geen moeite spaarde, om de kunstschatten ons in 1794 door de Fransen ontstolen, terug naar België te doen terugkeren?
 |
Artikel Odevaere Brugsch
Handelsblad 27-03-1909 |
Wanneer De Brugse kunstschilder 43 jaar oud geworden was, trad hij op 16 september 1818 te Brugge in het huwelijk met Sylvia-Justina-Maria de la Rue in het huwelijk. Het echtpaar bleef echter kinderloos.
Odevaere, die lid der Genootschappen van Frankrijk, van Holland en sinds 1816 ridder der koninklijke Orde van de Nederlandse Leeuw was, woonde te Brussel toen hij er overleed. Volgens mijn geschreven bron, overleed hij op
9 februari 1830. Een andere bron spreekt dit tegen en spreekt van
26 februari 1830.
In de Brugse musea zijn werken te bewonderen en in de
St.-Gilleskerk kan men op het grafmonument van zijn ouders een koperen portret door hem gemaakt aanschouwen, evenals het zijne en dat van zijn broers.
Bron:
Brugsh Handelsblad 27 maart 1909
Noël De Mey
Op de hoogte blijven? Abonneer je op mijn feed.
© Sabam
Ook staat er nog een tekst daarbij vermeld en nog twee andere personages, namelijk: Franciscus De Cock, de cantor van de O.L.V. kapittel van Antwerpen en die naar alle waarschijnlijk het doek zelf heeft geschilderd en rechts naast hem staat kanunnik Ferdinand Vits van hetzelfde kapittel. In de overlijdensregisters vond men beide namen van hen terug.
