Jan Le Mire (1560-1611), de vierde bisschop van Antwerpen

Uit Zondagsvriend 23-10-1932

De familie Le Mire-die naar haar naam drie spiegels of "miroirs" in haar wapen droeg-waren afkomstig uit Kamerijk. Doch vestigden zij zich midden de XVIde eeuw te Brussel. Jan, die er in 1560 werd geboren vatte zijn Latijnse studies aan bij de Broeders en vervolgens vervulde hij zijn hogere opleiding te Leuven en te Douai.

In 1951 werd Jan als pastoor benoemd van St.Jacob op de Koudenberg te Brussel, de kapel van het Koninklijk Hof. Hij bleef in functie onder de hertogen Albrecht en Isabella, totdat de Stoel van Antwerpen leeg kwam te staan n.a.v. de overplaatsing van bisschop Willem van Bergen naar Kamerijk. Jan Le Mire werd als kandidaat door de aartshertogen naar voor geschoven voor Antwerpen, omwille van zijn verdiensten. Op 30 mei 1604 werd Jan Le Mire, als nieuwe bisschop ingewijd.

Direct na zijn aanstelling zette hij zich aan het werk voor de inrichting van zijn bisdom. Zijn geleerde neef Aubertus Miraus werd als scholaster aangesteld; bracht een seminarie voor priesters tot stand en in 1610 hield hij een synode, dat voor de Antwerpse kerk van grote betekenis was.

Daarenboven onderzocht hij op verzoek van het aartsbisschop de mirakelen, die aan O.L.V. van Scherpenheuvel waren toebedeeld en gaf de geschiedenis weer van het wonderdadig  beeld, dat als eerste bestempeld stond van Scherpenheuvel.

Op 11 januari 1611 sloeg het noodlot toe. Tijdens het huwelijksfeest van de graaf van Hoogstraten met een Berlaymont, die te Brussel werd gehouden, werd hij door een beroerte getroffen. Dezelfde nacht nog overleed bisschop Jan Le Mire.

Acht dagen voor zijn overlijden, voelde hij zich reeds niet goed en had nog zijn testament kunnen opmaken. Een deel van zijn fortuin werd geschonken aan studiebeurzen, om de mogelijkheid te bieden hogere studies aan te vatten. Gedurende Aubertus Le Mire. Beide Le Mire's zijn als oom en neef in de kerkelijke Antwerpse geschiedenis, onafscheidbaar.
eel zijn leven ging zijn belangstelling immers daar naar uit. Ook ijverde hij voor een beter volksonderwijs te Antwerpen met medewerking van zijn secretaris-scholaster

Op nauwelijks 51-jarige leeftijd overleed Jan Le Mire en werd in het koor van de Antwerpse kathedraal begraven.

Bronnen:
Oud-Antwerpse portrettengalerij van Floris Prims
Zondagsnieuws van 23 oktober 1932
Noël De Mey

Niklaas Leopold van Salm-Salm 1701-1770

Niklaas Leopold van Salm-Salm
1701-1770

Niklaas Leopold van Salm-Salm, werd op 25 januari 1701 te Nancy geboren. Na het overlijden van zijn vader in 1707 te Antwerpen, verwierf hij een Rijnlandschap en na het overlijden van zijn moeder Maria Gabrielle de Lalaing in 1709 verwierf hij de Hoogstraatse heerlijkheden.

Studeren deed Niklaas te Praag, Antwerpen, Brussel en Wenen. Hij, trad in het leger in 1717 en nam aan de veldtocht deel van prins Eugène de Savoie tegen Belgrado en de Turken.

In 1719 trad hij te Anhalt in het huwelijk met prinses Dorothea van Salm (1702-1751), die een erfdochter was van een andere tak der Rijngraven. Hun huwelijk werd bezegeld met achttien kinderen. Goed om te weten was, dat prins Maximiliaan de tweede Hertog van Hoogstraten, te Antwerpen overleed in 1773 en prins Willem, bisschop van Doornik werd en in de waardigheid als aartsbisschop van Praag in 1813 overleed.

Niklaas Leopold neemt aan alle Oostenrijkse oorlogen deel. Te Antwerpen merkt men herhaaldelijk in zijn garnizoen op. In 1740 verkrijgt hij de verheffing van zijn graafschap van Hoogstraten tot hertogelijke titel. Vermeldenswaardig is zijn overwinning te Dettingen in 1743 op de Franse Maarschalk de Noailles.

In februari 1744 wordt Niklaas als gouverneur van het Antwerpse kasteel en bijhorende afhankelijke forten benoemd. Deze functie zal hij blijven uitoefenen tot aan zijn overlijden in 1770. Weinigen waren er zolang gouverneur. Als gouverneur had hij zijn hof nabij de St.-Andrieskerk, waar in 1880 de huidige Salm-Salmstraat werd doorgetrokken.

Tijdens zijn ambtsperiode als gouverneur maakte hij ettelijke krijgstochten en veldslagen mee en kwam er nadien tot rust in Hoogstraten. Na het overlijden van zijn vrouw, trad hij in 1753 opnieuw in het huwelijk met de zuster van zijn eerste echtgenote.

In Hoogstraten leeft zijn herinnering voort. Zo kan men zijn praalgraf aanschouwen in de kerk. Ook in het stadhuis vind men zijn schilderij terug. Te Hoogstraten, Wortel, Merksplas en te Brecht legde hij er hertogische hoeven aan en te Rijkevorsel legde hij het jachtgoed van Hees aan.

Het is dankzij de E.H. Lauwerys, dat een studie in 1930 over de Antwerpse kasteelvoogd  Niklaas Leopold wijdde in "Oudheid en Kunst".  Zijn portret, die hier word weergegeven en in het stadhuis hangt werd ooit door M.B. Janssens uit Lier eervol gerestaureerd.

Bronnen:
Zondagsvriend 28-02-1932
Oud-Antwerpse Portrettengalerie van Floris Prims

Op de hoogte blijven?  Abonneer je op mijn feed.
Noël De Mey