Louis Pacolet 1893-1997, de 103-jarige oud-strijder W.O. I van Ichtegem

Oud-strijder Louis Pacolet
gevierd als honderdjarige

Louis Pacolet, werd in een kroostrijk landbouwersgezin op 9 augustus 1893 te Neerlinter geboren. Als oorlogssoldaat was hij getuige van de discriminatie, die er volop heerste tussen de Franstalige officieren en de Vlamingen.

Louis was van de lichting 1913 en maakte deel uit van het 5de regiment lanciers. Van 1 augustus 1914 tot 31 januari 1919 zat hij aan het front en had 8 frontstrepen en 1 kwetsuurstreep. Vervolgens was Louis nog eens 2 maanden actief achter de linies. Op 30 september 1919 werd Louis gedemobiliseerd.

Ondanks zijn flamingantisme, bleef Louis trouw aan de koning. Voor Koning Albert I, had hij enorm veel respect. Louis, omschreef deze koning als een goeie, die meermaals opgemerkt werd tussen zijn soldaten aan het front. Als frontsoldaat, had Louis ooit het genoegen met de koning een kort gesprek te voeren in de loopgraven. Toen koning Albert I aan Louis vroeg of zijn geweer geladen was?, antwoordde hij: " Natuurlijk Sire, hoe zou ik anders de Duitsers kunnen doodschieten?" De koning lachte.

102-jarige Louis Pacolet met links zijn
schoonzoon en rechts zijn dochter

Toen de oorlog na vier volle jaren voorbij was, herkenden zijn ouders, broers en zussen hem niet meer. Louis werd rijkswachter in Luik en Ougrée. In 1991, besloten Louis en echtgenote Jeanne, om naar het West-Vlaamse Ichtegem te verhuizen, waar zijn dochter en schoonzoon woonachtig waren.

Oorlogsveteraan en voormalig rijkswachter
Louis Pacolet op de eretribune n.a.v. de
200-jarige jubileumparade van de rijkswacht

Kort daarna werd Louis voor een tweede maal weduwnaar en hoewel zijn gezichtsveld achteruit ging, bleef hij helder van geest. Bovendien kon hij zich nog goed een beeld weergeven over de ellendige oorlogsjaren.

Guldenboek der Vuurkaart 1933-1934

Ooit werd er in 1993 beroep gedaan op Louis naar aanleiding van de documentaire "IJzerkinderen", waar hij als één van de tiental West-Vlaamse overblijvende honderdjarige Eerste Wereldoorlogsveteranen aan bod kwam.

Guldenboek der Vuurkaart 1935-1936

Louis, die destijds met veel overtuiging, vol idealisme  en vaderlandsliefde ten strijde trok, zou dit achteraf bekeken nooit meer overdoen. Deze gruweloorlog, met zijn ontberingen en miserie, die hij in de loopgraven meemaakte bleven gedurende zijn gehele leven hem achtervolgen. Meermaals ontwaakte hij op de dode lichamen van zijn makkers.

Bidprentje Louis Pacolet

In 1994 werd Louis door koning Albert II op audiëntie ontvangen, omdat de Vorst met alle oud-strijders uit Wereldoorlog I wilde kennis maken. Vervolgens was hij als oudste gepensioneerde rijkswachter van het Land present op de 200-jarige jubileumparade van de rijkswacht, die op vrijdag 3 mei 1996 te Brussel plaatsvond, met zitplaats op de eretribune.

Louis, overleed het jaar daarna op 19 mei 1997 te Ichtegem en werd 103 jaar, 9 maanden, 1 week en 3 dagen oud.

Kwartierstaat  Alphonse Ludovicus Pacolet, samengesteld door Nicole van den Borre
 Waarvoor dank voor de toegestuurde informatie

Linken:
Flanders Fields - Lied over de Wereldoorlog 1914-1918
De Allerlaatste getuigen van Wereldoorlog I

Bronnen:
Het Volk 4 mei 1996
Foto en bidprentje, Leondyme
Krant van West-Vlaanderen 25 augustus 1995
Guldenboek der Vuurkaart 1933-1934 pagina 516
Guldenboek der Vuurkaart 1935-1936 pagina 568

Noël De Mey

Gelenne Martin 1875-1976, de honderdjarige oud-strijder W.O. I van Maaseik

Martin Gelenne, werd als zoon van Pierre en Elisabeth Vansimpsen op 22 september 1875 te Borgloon geboren. Als soldaat in vredestijd vervulde hij zijn militaire dienst bij de de Artillerie Forteresse van Luik van 1 oktober 1895 tot 1 oktober 1898.

Nog voor dat de Eerste Wereldoorlog uitbrak was Martin als rijkswachter actief. Dit gaf als gevolg, dat hij van 1 augustus 1914 tot 21 augustus 1914 bij de brigade van Bree werd ingedeeld en daarna in dienst trad bij generaal Deschepper tot 16 oktober1914. Daags nadien interneerde Martin naar het Nederlandse Harderwijk tot 18 december1918. Hij keerde dan terug naar zijn compagnie van Hasselt tot 31 januari 1919 en werd pas gedemobiliseerd op 30 september van datzelfde jaar.


Gedurende de oorlogsperiode zat Martin welgeteld 3 maanden aan het front en 49 maanden achter de linies en bekwam 1 frontstreep (toegekend op 16-02-1933). Hij werd met volgende eretekens onderscheiden:

Militaire medaille 1ste klasse
De Overwinningsmedaille aan de Oorlog 1914-1918
De Herinneringsmedaille aan de Oorlog 1914-1918
Gouden medaille in de Leopold II Orde
Militaire medaille 2de klasse

Rouwbrief Martin Gelenne

Medaille van de Nationale Onafhankelijkheid 1830-1930
Oorlogskruis
Herinneringsmedaille van de Regering van Zijne Majesteit Leopold II
De Erkentelijkheidsmedaille van 1914-1918
Gouden Palmen in de Kroonorde (aangevraagd)
Ridder in de Leopold II Orde
Herinneringsmedaille van de Regering van Zijne Majesteit Albert I
De Erkentelijkheidsmedaille van de Rijkswacht
Medaille van de Stad Nieuwpoort
Gulden Ereteken
Kruis van verdienste N.S.B.

Martin, die gehuwd was met Melanie Ghuys en vier kinderen had, zette na de oorlog zijn loopbaan als rijkswachter verder bij de brigade van Eisden. Op 1 april 1925 eindigde hij er zijn carrière als bevelhebber bij  zijn brigade-eenheid en ging dan als bediende aan de slag bij de voormalige Limburgse steenkoolmijnen. Als gewezen oud-strijder en oud-voorzitter van de K.N.S.B. overleed Martin op 2 februari 1976 te Maaseik en werd 100 jaar, 4 maanden, 1 week en 4 dagen oud.

Bronnen: Legerarchief van Evere
Rouwbrief, verzameling Leondyme

Noël De Mey