Camiel Maenhout 1892-1993, de honderdjarige oud-strijder en vuurkruiser W.O.I van Moerkerke Sint-Rita

Camiel Maenhout
Legerarchief Evere

Camiel Maenhout, werd in het landbouwersgezin van Jean en Clémence Coppens op 13 april 1892 te Moerkerke geboren. Hij, vervulde in vredestijd zijn dienstplicht van 1 oktober 1912 tot 30 december 1913 als soldaat bij het 1ste linieregiment.

Zes maanden nadat Camiel zij militaire plichten had vervuld, mocht hij op 30 juli 1914 zijn militaire kledij terug aantrekken. Via het 21ste linieregiment keerde hij naar zijn oorspronkelijk 1ste linieregiment terug. Op 29 december 1914 werd hij tijdens gevechten te Diksmuide gekwetst en werd op 1 januari 1915 in het ziekenhuis van Granville ter verpleging  opgenomen.

Camiel Maenhout op oudere leeftijd
Legerarchief Evere

Op 30 september 1918 werd Camiel gevangengenomen en naar de krijgsgevangenkampen van Duitsland overgebracht, waar hij er tot 31 januari zou ondergebracht worden. Zijn militaire oorlogsperiode stopte op 23 september 1919.

Camiel, die gedurende ongeveer 45 maanden aan het front had gestreden, had 7 frontstrepen, 1 kwetsuurstreep, was houder van de vuurkaart en werd met volgende militaire eretekens onderscheiden:

Vuurkruis,
IJzerkruis,
Oorlogskruis met Palm,
De Overwinningsmedaille aan de Oorlog van 1914-1918,
De Herinneringsmedaille aan de Oorlog van 1914-1918,
Ridder in de Leopold II Orde met Zwaarden,
Ridder in de Kroonorde met Zwaarden,
Ridder in de Kroonorde met Zwaarden,
De Herinneringsmedaille van de Regering  van Zijne Majesteit Albert I,
Ridder in de Leopoldsorde met Zwaarden,
Officier in de Leopold II Orde met Zwaarden,
Officier in de Kroonorde met Zwaarden,
Officier in de Leopoldsorde met Zwaarden

Camiel Maenhout als honderdjarige
gevierd.
Brugsch Handelsblad 17 april 1992

De gevangenschapstreep, werd niet aan Camiel toegekend, omwille het feit, dat hij niet aan de voorwaarden voldeed volgens de Wet van 24 juni 1952. Deze Wet bepaalde, dat er pas na een gevangenschap van zes maanden een streep werd toegekend. Camiel, kwam twee maanden tekort.

Na de oorlog trad Camiel in het huwelijk met Maria Blomme (+1983), waarmee hij twee kinderen kreeg en runden er een landbouwbedrijf. Tot op de leeftijd van 98 jaar bleef Camiel zelfstandig wonen en trok daarna in bij zijn dochter. Als honderdjarige werd hij op een voortreffelijke wijze gevierd in zijn geboortedorp Sint-Rita.

Bidprentje Camiel Maenhout

De voormalige oud-strijder/vuurkruiser en oorlogsinvalide van 1914-1918, overleed er op 2 januari 1993 te Knokke en werd 100 jaar, 8 maanden, 2 weken en 5 dagen oud.

Bronnen:
Bidprentje, Leondyme
Foto's, legerarchief Evere
Brugsch Handelsblad 17 april 1992
Guldenboek der Vuurkaart 1937-1938, pagina 355

Daelemans Eduard 1892-1993, de honderdjarige oud-strijder W.O.I van Kalfort-Puurs

 oud-strijder
Eduard Daelemans
1892-1993

Eduard Daelemans werd als vijfde in het gezin van twaalf kinderen van Fons en Chritiaene Paredaens op 14 mei 1892 te Liezele geboren. Op 1 oktober 1912 wordt hij als soldaat 2e klasse met stamnummer 58096 ingelijfd bij het 7e Linieregiment te Berchem. Op 28 juli 1914 wordt hij gemobiliseerd bij het 27e Linieregiment en wordt naar het front gestuurd vanaf 1 augustus 1914.

Rouwbrief, Eduard Daelemans

Bij de aanval op Antwerpen was Eduard ter plaatse, werd ziek en werd geveld met zware pleuritis. Hij, werd zelfs voor dood verklaard in zijn dorp. Toch vertrok hij met zijn eenheid richting Frankrijk. De trein werd door de Duitsers onder vuur genomen en men moest terugkeren. Daardoor konden zij niet aansluiten met nog andere achteruit getrokken Belgische soldaten.

Eduard vluchtte naar Nederland en verbleef  er van 10 oktober 1914 tot 28 december 1918, de datum van zijn vrijlating op Texel. Via Den Helder, Delft, Roosendaal meld hij zich aan te Kapellen (Antwerpen) en wordt er op 31 januari 1919 terug bij de administratieve getalsterkte opgenomen tot 14 augustus 1919. Eduard werd dan met onbepaald verlof naar huis gestuurd. Hij vertoefde tijdens de oorlogsperiode 2 maanden aan het front.

Bidprentje, Eduard Daelemans

Op 28 juli 1923 trad Eduard in het huwelijk met Rosalie Tourné, die een landbouwersdochter was en kregen drie kinderen. Eduard bleef zelf ook landbouwer. In 1972 werd hij weduwnaar en bleef verder wonen op zijn boerderij, waar hij tot zijn 93e op zijn velden bleef werken.

Toen hij als honderdjarige gevierd werd gebeurde dit onder heel wat belangstelling te Kalfort-Puurs. Eduard, overleed er op 5 maart 1993 en werd 100 jaar, 9 maanden, 2 weken en 6 dagen oud. 



Bronnen: Legerarchief van Evere
Krantenartikels met onbekende oorsprong (jaar 1992)
Bidprentje, rouwbrief en foto, verzameling Leondyme

Noël De Mey

Claeys Adil 1892-1993, de honderdjarige oud-strijder en vuurkruiser W.O.I van Brugge

Honderdjarige Adil Claeys in het
gezelschap van Mevr. Wybo in
residentie "Christophe" te Varsenare.
collectie Leondyme

Adil Claeys, werd op 20 december 1892 te Oostkamp geboren. Tijdens Wereldoorlog I, is hij als scherpschutter actief bij het 8ste Linieregiment gedurende de periode 25 april 1917 tot 9 oktober 1918. Vuurkruiser Adil, die oorlogsinvalide was,  had 6 frontstrepen en werd met volgende medailles vereremerkt:

Oorlogsveteraan en Sniper Adil Claeys
zet een stap naar de eeuwcirkel.
Brugsch Handelsblad






Oorlogskruis met palm
Medaille van strijder-vrijwilliger 1914-1918
Vuurkruis
Overwinningsmedaille 1914-1918
Herinneringsmedaille 1914-1918



Bidprentje Adil Claeys 1892-1993
Collectie Leondyme

Rouwbrief Adil Claeys
Collectie Leondyme

Na de eerste wereldbrand ging Adil aan de slag in de steenkoolmijnen. Hij hield dit voor bekeken en nam wederdienst als beroepsmilitair.

Oorlogsveteraan Adil, overleed er op 20 april 1993 te Brugge en werd 100 jaar en 7 maanden oud.




Bronnen:
Bidprentje en foto verzameling Leondyme
Brugsch Handelsblad van eind 1992 of januari 1993

Noël De Mey